İnsanlar çaresiz ve korku içinde.
Benim yüreğim hep üşüyor, anne.
Saldılar koronayı tüm sokaklara.
İnsanlar ölümden korkuyor, anne.
Yarınlarda bir bilinmezin içinde.
Kim ölüyor, kim kalıyor bilmece.
Azrail mesai yapıyor her yerde.
Ölümlerde artık kanıksandı anne.
Düşler kuruyorum, süslü müslü.
Hayatın kendiside, sisli ve puslu.
Sosyalleşme bile artık sıfırlandı.
İnsanlar iyice yalnızlaştı, anne.
Günü yaşamakta artık kâr oldu.
Yarına çıkıp çıkmamakta meçhul.
Yat korona,kalk koronalı gündem.
Yalanlarla korku salınıyor, anne.
Bu da gider, yeni bir virüs gelir.
İnsanlar şeytanın önde gidenidir.
Kâr hırsı, insanın bedeniyledir.
Uyuşturur ilaç, süründürür anne.
Isınmadı yüreğim, senden başka.
İnsan denen canavarı tanıdıkça.
İnancım yok oldu virüsten sonra.
Ben tarihe bir not düştüm, anne.
Mustafa Kaman
21 Eylül 2020