Gece bitti, yeni bir gün başladı yine.
Her şeyi kendine dert ediniyor ihtiyar.
Aklım eriyor, gücüm yetmiyor diyor.
Gün oluyor, kendi geçmişine sığınıyor,
Gün oluyor, yeni çağa Fransız kalıyor.
Aklının aldığından daha çok konuşuyor.
Okumuyor, sorgulamıyor, düşünemiyor.
Çok az biliyor, çok derinden inanıyor.
En çok sığındığı yer yüzeysel inancı.
Yeri geliyor, ömür çok kısa diyor.
Biran babacan oluyor, sonra unutuyor.
Eski bağnaz kimliğine bürünüyor, geri.
Bizim zamanımızda şöyle, böyleydi diyor.
Kuşak çatışması büyüdükçe büyüyor.
Sağırlar diyaloğu balıyor, hiç anlamıyor.
Gerçekleri yaşıyor, kadere sığınıyor.
Kulun hatasını, Allah yaptı sanıyor.
Açım ama bugünlere de şükür diyor.
Gözleri kör, kulakları sağır zavallı ihtiyar.
Mustafa Kaman
9 Aralık 2021
