Yirmi altı yılda,gurbette ne bedeller ödemiş.
Çektiğim onca acı,bu benim kaderim demiş.
Kırılan ceviz kırkı geçmiş,film orda kopmuş.
Kırmış kabuğunu Zeyno gelin,kendine gelmiş.
Ah!Şu gurbetin davulları hoş havalar çalar.
Düğün dernek kurulur,hazırlanır bohçalar.
Cicim ayında anlayamazsın ki,ne haldeler.
Yavaş yavaş başlar sinsi psikolojik işkenceler.
Sevsende sevmesende bir çocuk yaparsın.
Herşey yolunda gitmiyorsa hayattan bıkarsın.
Yürümeyen bir evlilikten arada bir cayarsın.
Elalem ne der diye utanıp,haya edip susarsın.
Sonra,onca mutsuz geçen yıllarına yanarsın.
Pişman olduğun keşkelerini birbir sıralarsın.
Kaybolan yıllarını sana geri vermezler ki.
Yarım kalan öykü,elbet tamamlanır birgün...
Mustafa Kaman
27 Eylül 2015