Kaderini yanlış yazmış ilahi kalem.
Diyorsun ki,bitmez benim bu çilem.
Sen kaderini baştan kabullenmişsin.
Ne fark eder ki,diyar diyar gezsen.
Yine de gülüyor,bahtsız gül yüzün.
İsyanın içinde,yaşadığın hep hüzün.
Yaş kalmamış pınarında, iki gözün.
Tıp çare değildir,tabip tabip gezsen.
Yalnızlık çok zor akbabalar içinde.
Selam versen paye çıkartır kendine.
Seni hayat değil, insanlar yoruyor.
Çok söz olur,muhabbet edip gezsen.
Kanadı kırık bir allı turnam gibisin.
Gök yüzüne çaresiz bakıp durursun.
Kim bilir,sen ne çok rüyalar gördün.
Turna,turnaya eş olur,uçupta gezsen.
Mustafa Kaman