Karanlıkta bir ışık süzmesi.
Ben düşünüyorum,kalem yazıyor.
Dalıp gidiyorum derinlemesine.
Rüzgar uğulduyor,yağmura gebe.
Göz kapaklarım kurşun gibi ağırlaşıyor.
Direniyorum uykuya inat.
Düşümde aldığım yol çok uzun.
Ayaklarımda gizli bir pranga.
Gemi yolcusu gibi çaresizim.
Dev dalgalarla boğuşuyor yalnızlığım.
Ömrüm tökezledi bir göz yerde.
Özgürlüğün içinde yalnız bir adam...
Mustafa Kaman
1 Ekim 2013
Melbourne