Ondört Şubat'lar,hep hüzün verir bana.
Gitti annemin yarım elması,Arif babam.
Ömrünü,bizlere adayan o yüce adam.
Sen daha elli dördündeydin,unutamam.
Hiç kızmadı,hiç sövmedi,hiç dövmedi.
O benide adam yerine koyup dinlerdi.
Onun sağ kolu olupta ona omuz verdim.
Helal ekmeğinden çok yedim,unutamam.
Hem yardım ettim,hem bende okudum.
O esnaftı,esnaf ile bende esnaf oldum.
Konyakçı bacaklı o Skodası yordu onu.
Cam arabası Skodamızı,hiç unutamam.
Yine geldi,sevgililer günü ondört Şubat.
Sermayenin bir oyunudur bunlar,heyhat.
Sen,rahat,güzel,huzur içinde uyu babam,
Yaşattığın çocukluk yıllarımı,unutamam.
Mustafa Kaman