Ağla ağla çekilmez böyle hayat.
Nereye kadar,gül gül sonu gelmez.
Karıştırırlar bir ordan,bir burdan.
Feleğin işi,sanki hayat süt liman.
Bolca üret,üret kimyasal silahları.
Öldür insanları,sen çağır İlahları.
Şimdiki zaman gücü gücü yetene.
Kangren sende,Avrupa süt liman.
At tut at tut sonu yok,nereye kadar.
Bıktı vatandaş buna bir çare arar.
Çıkmaz yola girenler,bir yol sorar.
Yolun sonu uçurum,sanki süt liman.
Sen,git gel,git gel imanın gevresin.
Neler çektiğini kim nerden bilsin.
Sen bir ekmek iste,onlar pasta yesin.
Bak şu memlekete,sanki süt liman...
Mustafa Kaman