Dünya hancıymış,biz yolcu.
Varlığımız sadece bir avuntu.
Varlığın kadar yer kaplarsın.
Kaderin neyse onu yaşarsın.
Bazen tadarsın,bazen acı çekersin.
Sadece bir kefenle yolcu olursun.
Her ne yaşarsan seninle gider.
Veda ederken sevdiklerini acıtırsın.
Geride yokluğunu hissedenler kalır.
Birkaç yıl sonra sende unutulursun.
Bu dünyadan birşey seninle gider;
Ruhunda her zaman varolan,
Seni daima hayata bağlayan,
Yüreğinin asıl sahibi olan,
Onu yaşarken tüm acıları unutturan,
Mutluluğun altın kapısı,
Yaşanılıp tarifi yapılamayan,
Bir yudumu herşeye ilaç olan,
Anahtarı sevgidir,her kapıyı açan.
Mustafa Kaman