Donuk yüzün kışta mı,kaldı?
Donuk yüzünü bana döndür.
Cemrem düştü,göğe,toprağa.
Yağmur yağdı suladı toprağı.
Bahar çiçekleriyle bezedi doğayı.
Şimdi,güneşin yüzü de gülüyor.
Hergün kısalıyor karanlık geceler.
Uzuyor,ısınarak güneşli günler.
Her mevsim sen bende kal.
Dışında Yaz'ı,içinde Kış'ı arzularsın.
Karpuz kabuğu denize düşünce,
mayo ile sen plaja damlarsın.
Esmerleşince tenin,çok hoş olursun.
Geçti mi,yaz ver elini Sonbahar.
Sararır,dökülür birbir yapraklar.
Yavaş yavaş hazırlanırsın Kış'a.
Çıkar sandıktan tüm Kış'lıklar.
Kısır döngü yeniden başlar.
Her mevsim sen yine bende kal...
Mustafa Kaman
29 Ocak 2014