Şiir Defteri

Savrulduk

Yazan: mr-kaman
08.08.2021 / 06:21
274 kez görüntülendi
0 yorum yapıldı
Aradım bir aşkı, bir yol bulamadım. Gülü sevdim onu hiç koklayamadım. Düşler içinde ben bir gerçek aradım. Bir sarhoş gibi sağ, sola savruldum. Yoruldum dostlarım, yoruldum ben. Bitmiyor afet, yaşasam ne fark eder. Asıl felaket insan, yangınlar ve seller. Huzur yok, insanım ben savruldum. Ben hep severdim doğayı, çiçekleri. Su berrak, doğa yeşil, gök maviydi. Şimdi insanlarda ruh halleri değişti. Her mevsim yaprak gibi, savruldum. Normal yaşam, ne kadarda lüksmüş. Dostlarla sohbette çay, kahve içmek. Virüsten, köşe bucak kaçmakta moda. Modaya uyduk, köşe bucak savulduk. Gönlümüzde kalan merhamet, sevgi. İnsaoğlu pinti, onu Tanrı bağış verdi. Bağış bilmeyen insan, kendini tüketti. Bölüşemedik sevgiyi, aşkı, savrulduk. Mustafa Kaman 8 Ağustos 2021
Kapat/(ESC)
Yorum Düzenleme

Yeni Üyeler

  • sait
  • RcpDyg44
  • EFEMEKK
  • Msoyucok
  • Gamzesener

Bağlı Üyeler

  • Turkaydini12:51
Kapat/(ESC)
Tavsiye
Adınız:
Sizin eposta adresiniz:
Alıcının eposta adresi:
Mesajınız:
Doğrulama Kodu:
captcha refresh
Kapat/(ESC)
İletişim
Adınız:
Eposta adresiniz:
Mesajınız:
Doğrulama Kodu:
captcha refresh
Kapat/(ESC)
Rastgele Şiir