Unutulmaz mı,sandın kendini.
Ben koymuşum aşka şerhimi.
Açarım bir şişenin kapağını.
Unuturum seni bulunca dibini.
Sanma ki,içince ayyaş olurum.
İlk içişte ben kendimi avuturum.
Çizikler atarım isminin üstüne.
Sessiz yüreğimde seni unuturum.
Kimler yaşamadı ki sancılı aşkı.
Bilmez mi,ızdırap çekeni Tanrı.
Belki birgün ciğerinde yanacak.
Hatırladıkça eksik kalan yanımızı.
Vay be,ne zormuş aşık olmak.
Aşık olup ondan vaz geçmek.
İnsan hiç dağıtır mı,kendini.
Susturamazsa yüreğinin sesini...
Mustafa Kaman