Hani bir zamanlar.
Sen beni çok sevmişsin.
Beni sana sorduklarında,
Hemen inkar etmişsin.
Hatırlar mısın,bilmem...
Düğüne giderken bir güzel.
Takıp takıştırmışsın çok özel.
Beni arayıp,beni sormuşsun.
Benim yokluğumu anlayınca,
Gözlerin buğulanmış,
Hepten yıkılmışsın...
Duygularını bastırmışsın.
Daha adını koyamamışsın.
Beni her gördüğünde,
Yüzün kızarıp,heyecanlanmışsın.
Kalbin küt küt atmış ya,
Ben senden habersiz,
Bir dünyada yaşamışım...
Yarım asır geçmiş.
Geride kalan yıllardan.
Saf ve temiz o duygular.
Yüreklerde gömülü kalmış.
Çocukluk aşkı işte.
Meğer,o değerler bir altınmış...
Mustafa Kaman