Şimdi öyle çok zaman var ki,onu harcayacak.
Çalışırken saniyeler ne kadar çok değerliydi.
Yaşamın ayrı zevki, hayatın bir anlamı vardı.
Tüm birikimler, har vurup, harman savruldu.
Ne uykuların, ne de yediklerimin tadı kaldı.
Anımsadıklarım sadece o güzel anılarımdı.
Yollar yorar, yaşamanın zorluğu yorar beni.
Emeklilik yaşı geldi, gençlik yele savruldu.
Ne bekliyorsun ki,hayatın kör düğümünden.
Vicdanın rahat ise, boşver kalben özgürsün.
Aramızda kimliksiz bir yığın dolaşanlar var.
Onlar da bu dünya hırsına kapılıp savruldu.
İp ile çekilirdi, hep düşlerde olan emeklilik.
Bir huzuru bile çok gördü hepten dertlendik.
Kimi zaman neşelendik, bazen hüzünlendik.
Giden yıllara eyvallah ömrüm yele savruldu.
Mustafa Kaman
7 Şubat 2020