Dost sandım ben,dost bildiklerimi.
Aramadı beni,bilmem umrunda mı?
Benim kimseye bir eyvallahım yok.
Dostluğu dilinde mi,yüreğinde mi?
Dosttan başkasına güven duyulmuyor.
Beni en çok ,bir tek dostum iyi biliyor.
Benim yanımda iken,başkası kim oluyor.
Sonuna kadar kapım açık,çık gel diyor.
Dost dostuna gönülden el vermez mi?
Ağlarken ağlayıp,gülerken gülmez mi?
Kederde bende varım can demez mi?
Dostun bir eli,omzumdan hiç iner mi?
Kırılsada dost,iyiliği başıma kalkmaz.
Yüzüme söyler,arkamdan konuşmaz.
Arka çıkar bana,bir açığımı aramaz.
Ölür yoluma,timsah göz yaşı dökmez...
Mustafa Kaman