Sen,bugün bana hiç,
''Nasılsın'' diye sorma.
Yaprakları sararmış,
bir dal gibiyim.
Rüzgar sarstı kollarımı...
Bir kış sabahı.
Bir otobüs kalktı nizamiyeden.
Aslan parçasıydı yolcuları.
Çeliktendi bilekleri.
Bir hain,onları yolda yakaladı...
Onların anaları ağladı.
Onlarca ocaklar söndü.
Türkiye'm yiğitlerine ağladı.
Kurutun bataklıkları.
Artık benim nevrim döndü...
Mustafa Kaman