Kim bilir, kimlerin ne derdi vardır.
Kimi sessiz ağlar, kimi sesli ağlar.
Baksan, yüzünde mutluluk tablosu.
Dertleşsen, sürer sabahlara kadar.
Kimi çok meraklıdır, sorar sorgular.
Bir ip ucu yakalar, zamanını bekler.
Ne bilsin, saf olanlar açılırda açılır.
Fark etmez, dostluk bozulana kadar.
Kim bilir,nerelerde bir fırtına kopar.
Dairede oturan meraklılarda çoktur.
Sessiz kalsan, merakından çatlarlar.
Herkes kulak kabartır, sabaha kadar.
Kimbilir,kimler ağızlara sakız oluyor.
Sessiz olun, çıt çıksa, o da duyuluyor.
Her an, merdivenlerde karşılaşılıyor.
Jeton düşmez,selam vermeyene kadar.
Dışarı yakkabı çıkartmak adet midir?
Anlarsın ki, adamın kültürü o kadar.
Boş versen, boşlukta ayakkabı kokar.
Kültür bir madalyadır, ölünceye kadar.
Mustafa Kaman
30 Eylül 2020