Küçük dünyamı taşıdım omzumda.
Penceresi küçücüktü,yükü büyüktü.
Yolunda yürüdüğüm kısa hayattan.
Yoruldum düşe kalka sona vardım.
Bilemezdim hayatta neler yaşarım.
Bazen sevinirdim,bazen şaşardım.
İyiyi kötüyü birtürlü anlatamadım.
Kötü bir dünyada inadına yaşadım.
Sular akıp gidiyor kendi yolundan.
Set olmam nafile,çekildim önünden.
Ne yaparsan yap,irade sende olsun.
Ödün vermem,ipler koparsa kopsun.
Karın doyurmak yaşamak olmuyor.
İnsanlar doğduğu yerlerde avunuyor.
Gurbetin rüzgarı sürüklediyse seni.
Gurbet sana çok acı bir vatan oluyor...
Mustafa Kaman
2 Mart 2016