Kırıldı yazmaz bu kalem dediler.
Aşk için ölüm fermanı verdiler.
Durmadan başının etini yediler.
Sandılar ki,kalbine kilit vurdular.
Yansa bu dünya umurumda mı?
Sende mangal bir yürek var mı?
Çıkta gel bir komşu kapısı gibi.
Benden daha iyi bir kale var mı?
Dik dur,bakışın mağrur olsun.
Yüreğini yere serme ezilmesin.
Göz pınarından yaşlar süzülür.
Akan göz yaşlarını yarin silsin.
Kaderimize neden boyun eğdik?
Bu ömrümüzü boş yere tükettik.
Sevdik yüzümüzü güldüremedik.
İkinci Baharda elele gezemedik...
Mustafa Kaman