Gelip geçen şu kısa ömrüme,
Bazen derin bir saygı duydum.
Bazen kızdım,kendi kendime.
Hep kendim olmaya çalıştım.
Ne kadar kendim oldum,bilemedim.
Hayatın acımasızlığıyla savaştım.
Bazen yürüdüm,bazen koştum.
Bazen sustum,bazen coştum.
Sessizce yandım,kül oldum.
Külüm savruldu yellerde.
Ben kendime bir el oldum...
Mustafa Kaman