Bahar gözlüm,diyorsun ki,gel gayrı.
Sen oralarda ayrı, ben burada ayrı.
Aramızda sadece dört mevsim kaldı.
Bir yaz, birgün çalarım senin kapını.
Tatlı meyve bile senede bir kez olur.
Emek ister,bakım ister,ağza tat verir.
Özlem olmadan, hasretlik mi, çekilir?
Tatlansın o meyveler,çalarım kapını.
Ağaçlar,otlar baharda çiçekler açar.
Arılar çiçekten petek petek bal yapar.
Bir de mis gibi Nisan yağmuru yağar.
Bir bakarsın yaz gelmiş,kapını çalar.
Sıcacık bir yaz gününde bir deniz sefası.
Güneşin altında neşeli insan manzarası.
Bir aşk melodisi gibi o denizin dalgası.
Yavaştan soğur havalar,güz kapını çalar.
Sararır yapraklar, başlar bağ bozumu.
Kaynatılır üzümler, küplere doldurulur.
Pastırma sıcağında yapraklar gazel olur.
Çıplak kalmış ağaçlar ile kış kapını çalar.
Karlarla kaplanır harika doğa, hoş olur.
Çirkinlikler,kirler,paslar gözden kaybolur.
Sobanın üstünde,demli çay,patlamış mısır.
Martın sonunda, bahar yine kapını çalar.
Mustafa Kaman
27 Nisan 2019