İki yakamız,hiç bir araya gelmiyor.
Bu hayatın düğmesi mi,koptu nedir.
Hiçbir şey,damla damla birikmiyor.
Çivisini çıkartmışlar,işte dünyanın.
Gidenler acep,neden geri gelmiyor.
İki insan,neden bir araya gelmiyor.
Düşmüş insan,birde yaşam derdine.
Dostluk ölmüş,kimse farkında değil.
Menfat bittikçe,dostluklarda bitiyor.
İki yaka bir arada,bir asalet ediyor.
İnsan ruhu gibi,dünyamızda değişti.
Dünya ısındıkça,küresel ısı pekişti.
Yağmurlar sel oldukça,dereler taştı.
Buzullar eridikçe ,karalar küçüldü.
İki yaka düğmesiz iken kavuşmuyor.
Akıl,sır ermiyor,bu savaşlar bitmiyor.
İnsan denen canavar,birbirini yiyor.
Silah lobileri ara vermeden çalışıyor.
Baş aktör şeytan,dünyayı karıştırıyor.
İnsan olunmadan,iki yaka birleşmiyor.
Mustafa Kaman