İki çocukla kaldım bir başıma peri perişan.
Bilemedim kimler dost,kimler bana düşman.
Saçlarıma aklar düştü,geldi geçti bu zaman.
Kız yuvadan uçtu gitti,kaldı başımda oğlan.
Dönsem sılaya diyorum,bir ayağım gurbette.
Bu yaşadıklarımı bir ben unutamam elbette.
Mutlu geldim,yaslı yaşadım bu diyarı gurbette.
Ağızımda tat,tuz yoktu,içsemde ballı şerbette.
Gayseriliyim evvel Allah,çözerim düğümü.
Birde oğlanı everip,görseydim düğününü.
Allah kerimdir,severdim torunların tümünü.
Dua ediyorum Tanrıma,uzatsın benim ömrümü.
Yar ile yaren,dostlar ile sohbetler ederim.
Bir an için dağılır gam,gasvet ve kederim.
Aniden aklıma eser,bayılacak kadar gülerim.
Dostlar beni bilir,ben dostlarıma hürmet ederim.
Mustafa Kaman
Melbourne
Bu şiir Kayserili bir arkadaşın yaşam öyküsüdür.