Herşeyden soğudum artık,
İçimdeki yaşayan umutlardan,
Beklediğim yarınlardan,
Sessiz gecelerin yalnızlığından,
Sabahların mahmurluğundan...
Mevsimler iyi ki hep değişiyor.
Mevsimlere bedenim eşlik ediyor.
Bu koca yürek,yalnız üşüyor...
İki kahve latte,avunduğumuz.
Birlikte lafın belini kırdığımız.
Molanın ardından yürüdüğümüz.
Stresimizi attığımız yerler...
Güneş,günü bırakıyor.
Ay,nöbeti devralıyor.
Yıldızlar,ardından geliyor.
Ömrümüzü çalıyor uykular...
Gelmiş mevsim Sonbahar.
Dökülmüş sararmış yapraklar.
Çırılçıplak kalmış ağaçlar.
Onlar gibi çıplaklık,
Benim yüreğimde de var...
Mustafa Kaman