Biz bu dünyada ne kadar da,
sahipsiz,kimsesiz kaldık.
Koşmaktan başka,
hiç bir savunması olmayan,
bir ceylan gibi avlandık.
Ne kadar çoğaldı cellatlar.
Körpe kuzulara nasıl kıyıyorlar.
Kaderini onlar mı tayin ediyorlar.
Tanrı'nın melekleri ne iş yapıyorlar.
Günahsız çocuklar bir ceylan gibi.
Ne kadarda azaldı iyiler.
Virüs gibi çoğaldı kötüler.
Katılaştı zalim yürekler.
İnsan olmayı bir türlü beceremediler..
Masum güzel gözlü bir ceylan gibi.
Dünyaya getirdiğimiz yavrularımızı sevdik.
Her saçının bir telini bile esirgedik.
Onlar bizim en tatlı meyvelerimizdi.
Ne verdiysek hep kendimizden verdik.
Sevgimizi verdik onlara,bir ceylan gibi.
Mustafa Kaman
12 Temmuz 2018