Bir yanım öylesine eksilmiş ki.
Hiç kimse farkında bile değil.
İçimde yaşadığım bir boşluk.
O dipsiz kuyu,bende derindir.
Bir yanım yıllarımı bırakmış.
Ardımdaki izlere bakar durur.
Geriye bir dönüşüm yok artık.
Son durağım yol üstündedir.
Bir yanım barışı umut eder.
Bir yanım umutsuzca bekler.
Bugün kendimde misafirim.
Uçun gelin beyaz güvercinler.
Bir yanım diklenir tüm öfkeyle.
İnsanlık bir daha ölmesin diye.
Güleçtir benim yüzüm yine de.
Merhaba insanlık merhaba...
Mustafa Kaman
26 Şubat 2016