Dün bu günü bekliyordum.
Bugün de yarını bekliyorum.
Hep güzel şeyler umut ederek.
Yoksa boş yere mi,avundum?
Bir umut işte,herşey bir bahane.
Herşey yolunda giderse,şahane.
Bal yiyen insan baldan usanır.
Ben avunuyorum,hepsi terane.
Hiç sahiplenemedim kendimi.
Aşamadım bir türlü bendimi.
Koştum,yoruldum,duruldum.
Emekliyim şimdi,avunuyorum.
Saçlar beyazladı,gözler fersiz.
Dilim edepli,uykum düzensiz.
Yol düz,yürümek bir egzersiz.
Kendim,kendimi avutuyorum...
Mustafa Kaman
1 Şubat 2016