Kim bilirdi ki,seninle neler yaşayacağımızı.
Yüreğimizi,yüreklerimize sığdıracağımızı.
Birbirimizi tanıdıkça heyecen duyacağımızı.
Bahçesine gül ektiğim,benim aslan yüreklim.
Hasretliğimizde,hep telefon sesiyle avunduk.
Ortak yaşam felsefemizi birbir ortaya koyduk.
Kendimize yaşanılır küçük bir dünya kurduk.
Seninle,dünya güzel dönüyor,aslan yüreklim.
Seninle,aşkımızın şerbetini gözlerimizle içtik.
Biz,ellerimizi sevgiyle yüreğimize kilitledik.
Biz,sarsılmaz bir bağ ile aşkımızı düğümledik.
Sevgi düğümünü yol ette gel,aslan yüreklim.
İstesekte,istemesekte zaman hızla akıp gidiyor.
Kalbimizdeki iyi niyetler artık tecelli ediyor.
Mutsuz yüzün,benim yanımda güzel gülüyor.
Perçemine kırmızı gül takta gel,aslan yüreklim...
Mustafa Kaman
5 Nisan 2015
heradot
06.04.2015 / 16:39
ben ne kadar çok şiirimiz var anlayamadım nasıl bu kadar çok şey yazıyorsunuz?
#1
mr-kaman
07.04.2015 / 15:25
Heradot Bey, duygu olmadan şiir yazılamaz.Bazen hergün,bazen bir defada 3 şiir yazabiliyorum.Yorumunuz için ayrıca teşekkür ederim.
heradot
06.04.2015 / 16:39
mr-kaman
07.04.2015 / 15:25