Ben,bana can veren bir canı sevdim.
Beni dünyaya getirene anne dedim.
Ben,tertemiz,helal sütünden emdim.
Annemi,canım yanmadanda sevdim.
Hasta iken,bir çare arayanı sevdim.
Uykudan feda edene,annem dedim.
Şifa olan pamuk eller,dert görmesin.
Bende,annemi ölümüne çok sevdim.
Onun aşımıza sevgi katışını sevdim.
Bizi kuş gibi besleyene,anne dedim.
Onunla ağladım,ben onunla güldüm.
Ruhumda izi kalan,annemi sevdim.
Sevdalarıma çiçekler ekeni sevdim.
O özel güllerin hepsi,senin annem.
Sensiz, bu dünyada garip gezerim.
Ben,soy ağacım annemi çok sevdim.
Mustafa Kaman