Ah ! Kendimi bir anlayabilseydim.
Belki,kendimi sana anlatabilirdim.
Bir kuşun kanadında uçabilseydim.
Sana küçük insanları anlatabilirdim.
Biz boş masallarla büyütüldük,hep.
Bize,sorgulamayı öğretmediler ki,hiç.
Perilerin büyüsü vardı gecelerimizde.
Uyandığımızda herşey eskisi gibiydi.
Masalları hep sorgulayabilseydik biz
Hayatın gerçeğinden korkmazdık hiç.
Hele masalların hayaliyle uyuyanlar.
Onlar o hayal dünyasında kayboldular.
Ne masalcıları anladım,nede kendimi.
Yıkıp aşamadım,hayal dolu bendimi.
Kul ettiler kul,yol verdiler yolcu oldum.
Ben,kendimi anlamadan toprak oldum...
Mustafa Kaman .