Yalnızlık makarasına sarılır ömrüm
Yalnız yaşadım dostlar, yalnız gömülürüm
Söküldü kalbimdeki yaranın dikişi
Seni unutmak mı? Ömrün en feci işi
Çürümüş yaraya hangi zalim tuz eker?
Yatağına kırgın akar mıymış nehirler?
Mertliğin pazarı, elbet savrulur gider
Sevda dergâhında ihanet varsa eğer
Ben ki yalnızlığın emzirdiği çocuğum
Şimdi tarifsiz bir gurbettir soluduğum
M. Bayram ÇELİK