Seni özleyince çığlar düşüyor ömrümün uçurumlarından
Gözlerimden sağnak yağmurlar…
Gözlerin geliyor aklıma
Ardından gülüşün
Hele hele öpüşün
En çok da geceleri koyuyor bu bana
Şımarıklığın geçiyor beynimin en ücra köşelerinden
Kanımın her zerresine işleyen kokunla
Ne yana baksam sen…
aklımda senin saçların
Gülüş görüyorum yine senin gülüşün
Her şey sen…saat bile sen, gece sen, gündüz sen…
Sarılan sevgililer görüyorum, kıskanıyorum
Bana sarıldığın zamanlar geliyor gözlerimin önüne
Hani sıcacık, içten, hani o an ölmeye değer olan…
Ellerini özlüyorum, konuşmalarını,
Hayat veren enerjini, sesinin sıcaklığını
Varlığını, o an yanımda olamasan da, hayatımda kapladığın alanı
Hani “ r ” leri söyleyemeyişini
Kendine özgü “sevgılım” deyişini
Aslında biliyorum, senden uzaklaşmaya çalıştığım, kaçtığım her an sana daha fazla yaklaşıyorum…
Aslında senden uzaklaşırken, kendimden uzaklaşıyorum
Sen gittikten sonra bu şehirde sanki hiç kimse kalmadı
Sanki tüm şehir seninle beraber taşındı
Yağmurların bile tadı yok, seninle ıslanmadıktan sonra
Gezmelerin tadı yok, yanımda sen olmayınca…
Kalbim sızlıyor,
Özlüyorum Gülüm ve Can suyum sensiz ölüyorum…
04 Temmuz 2005 Pazartesi / 00.35