BİR YARIM HİKÂYE
Demek gidiyorsun?
Daha varlığına alışmadan, yokluğunun ateşini yüreğime düşürmek niye?
Daha dondurma yememişken külahta ve üzerimize akıtmamışken çocukça…
Ayaklarımızı denize sallayıp, türküler söylememişken,
Çekirdek çitletmemişken bir parkın “Konak Belediyesi” yazılı bankında…
Aynı sofranın etrafında, yemeği ve muhabbeti paylaşmamışken…
Daha aşk testinde %100 bile ulaşmamışken…
Ve incir çekirdeğini bile doldurmayacak, sudan bir sebeple kıskançlık krizlerine girmemişken ve kavga etmemişken…
Bu gidiş nereye böyle?!...
Sen, yıllar yılı içimde, saklambaç oyununda unutulan çocuksun…
Sen, karakışlarımı bahara döndürensin…
Sen, ümitlerimin, hayallerimin bittiği yerde, kaderimin bana sunduğu en güzel lütufsun..
Sensiz Üzümcü boş, Karşıyaka boş, Narlıdere boş, Bostanlı boş, Gölet boş, her yer boş… Susuzdede, Hatay, hayat boş…
Şarkılar da boş…Hani “Sana kırmızı çok yakışıyor” diyen…
Türküler de boş…Hani “Gel beraber gezelim, muradımız tez olur” diyen…
Seninle olmak; ölümle hayat arasındaki o ince çizgide, hayatı yaşamaktı…
Seninle olmak; yağmura hasret, çatlamaya hazır toprağın, yağmur sonrası, sevinçle bağrından çıkardığı toprak kokmaktı…
Sen benim can suyum, özüm, iki gözümsün…
Sen, gözümün pınarında bekleyen ama ne akmayı ne de geri dönmeyi beceremeyen bir damla gözyaşımsın…
Sen, hayatla yaptığım, ama kaybettiğim savaşımsın…
Sen çelişkilerim, çıkmazlarım, bir yerlerde sıkışıp kalmalarımsın…
Sen, birlikte başlayıp da, hayatın “…meli,…malı”ları ile, yüreğimi kanatarak, göz yaşlarımı içime akıtarak, üzerine adam gibi bile ağlayamadığım bir yarım hikâyemsin…
12 Haziran 2005 / 11.05 LGS
Fıratın-Hüznü
10.07.2005 / 13:08
Büyüsü bozulmamış, yakınına gidilememiş bir aşkın içten gelen sesini duydum. Sağol dostum.{s:036}
#1
zeyno
14.07.2005 / 13:45
Bence hayatta en acı veren yaşanmadan, yaşayamadan kaybettiğimiz şeylerdir,bu yüzden tek başımıza da olsa,kendi kendimize duygularımızı,hayallerimizi yaşatmalıyız.
BİR YARIM HİKÂYE de böyle yaşanmış bir şiir sanki..
HİÇBİRŞEYİN YARIM KALMAMASI UMİDİ İLE...
#2
zeyno
14.07.2005 / 13:46
Bence hayatta en acı veren yaşanmadan, yaşayamadan kaybettiğimiz şeylerdir,bu yüzden tek başımıza da olsa,kendi kendimize duygularımızı,hayallerimizi yaşatmalıyız.
BİR YARIM HİKÂYE de böyle yaşanmış bir şiir sanki..
HİÇBİRŞEYİN YARIM KALMAMASI ÜMİDİ İLE...
Fıratın-Hüznü
10.07.2005 / 13:08
zeyno
14.07.2005 / 13:45
zeyno
14.07.2005 / 13:46