kahrın yazdığı mektupları okumaktayım.
her satırında bir sitem, bin özlem var.
ay uyanmış, sigara dumanlarında gizli
seslerinin biriktiği nefesteyim şimdi.
eşkıya uykularından nöbetlere kalktım,
beynimde çıkmazların tam siperleri.
bir patlasam, boşansa burnumdan kan,
çatlamış tohumlarının sancılarındayım şimdi.
içimde, seni görmeye kaynayan yanardağları.
lavlarım, sabrına akan mahzun duruşlarda.
atsam kendimi, gecenin vesikasız kahpeliğine
alaza duruşlarının alatav toprağındayım şimdi
vursam, kırsam, çarpsam mı beni zamana?
yaksam mı gözlerimi mum dibi ışıklara?
talihe, kadere, kendime mi etsem isyan?
kınını kesen kılıcın ihanetindeyim şimdi.
bir ateşten binlerce mahşer yarattım bu gece,
hangi ateşe soksam yüreğimi, kurşun ağırlığı,
son canı da yakıyor yıldızlara kaçak neron
közlerin yangınlara sunduğu çıngıdayım şimdi
ne yapsam, öfkeyle aynı renge mi boyasam
sabret diyen beynimi, haydi diyen yüreğimi.
gelmiyor beklenen yarınlar, sökmüyor şafaklar
nüzul inmiş inanca, doğmuyor bir türlü umuda ay
akıllara ziyan kararların meddücezrindeyim şimdi
