Merhaba konuşmaktan, kaybetmekten korktuğum tek dava
Yazık ki bana beni tanımıyorsun, belki de hiç tanımayacaksın
Ancak yüreğimi okuduğunda, az da olsa gülüm beni anlayacaksın
Ne olur bir şans ver diyerek yalvaramam, hakkım yok buna
Çünkü böyle bir davranış, eksikliğimi gösterir ve sen haklısın
Ve inanıyorum ki sen, bu nidaya kanmayacak kadar insansın
İçimde büyüyen seninle konuşma arzusunu bir bilsen
Seni gördüğüm an bir taş kesildiğimi, dizlerimin titrediğini
Korkumdan bakamadığım, o umut, o yaşam dolu gözlerini
Ah bir görsen içimdeki kanayan yarayı, ah bir görsen
Anlatıyorum ya sana beyhude belki, yaşaman gerek beni
Ama nerden bileceksin, ben sana hiç, ama hiç ulaşamadım ki
Seni görmek için şişen ayaklarımı ovalayıp, seni düşünüyorum
Kızma, keyif alıyorum bilmeden verdiğin, bu masum acıdan
Ya da giderek alevlenip, beni yakan o zorlu aşkından
Acımıyorum kendime, sensiz geçirdiğim her anıma yanıyorum
Yanıyorum tanımadığım, bilmeden girdiğim bu ateş kuyusundan
Ve olgunlaşıyorum, eridiğimi anlamadan ve seni yaşayamamaktan
İlginç değil mi? Bilmediğin halde kişiliğimi, düzenimi değiştirdin
Bütün bunlardan habersizken, ruhuma neleride dokumuşsun
Neler öğrenmişim yokluğundan, kötü yanlarımı da unutturmuşsun
Düşünüyorum da, ödediğim yaşamın bedeli aslında, içimdeki sevgin
Yokluğumda da, varlığımda da hala, ödediğim borcumsun
Ve sen birtanem, yine bilmeden, hayata tutunmuş tek kolumsun
Yazıyorum herşeyim, herşeyimi doğrudan yüreğine akıtarak
Dünya yalan da olsa, gerçek olan içimdeki o bitmeyen sevdan
Sor istersen sevdiceğim, tanımadığım beni tanıyanlardan
Söyleyeceklerdir aşkımı, yüceliğinden, temizliğinden korkarak
Kalmemim tükendi artık, yazmanı istiyorum beni usanmadan
Silip tekrar tekrar yazmanı istiyorum, hiç ama hiç bıkmadan
Seni sevdim cici kız, ölünceye dek, ömrümce de seveceğim
İster asla sevme, görme yüzümü, istersen çöpe at beni
İster al sakla koynunda, ister mahvet, öldür bu faniyi
Ben seni sevdim cici kız, sonumda olsa bu söz söyleyeceğim
Evet, ferman senin elinde, yargıla bu sensiz, bu bensiz yetimi
Sonu gelmiyordu şiir gibi aşkımın, bitir güzelim artık bu sensizliğimi