Bir zamanlar, sabah güneşiyle uyandım,
Senin sesinle, hayatı yeniden öğrendim.
Yüzümdeki gülümseme, ellerinde saklıydı,
Gözlerinde bir dünya vardı, her şeyi bildiği.
Birlikte mutfakta, kahve kokusu sararken evi,
Düşler kurardık, neşeyle, keyifle, sevgiyle.
Bazen sessizce otururduk, sadece varlıklarımızla,
O anlarda dünya kaybolur, sen ve ben kalırdık sadece.
Seninle geçirilen her an, değerliydi,
Gülüşünle zaman bile dururdu, o an içimde.
İçimi ısıtan, yüreğimi sakinleştiren,
Beni sevmenin en güzel yoluydu, her anı seninle geçiren.
Bütün o anılar, zamanla hafiflese de,
Kalbimde hep seninle olan o güzel izler var.
Ve her zaman, her şekilde, bir hatıra gibi,
Sonsuza dek sürecek seninle olan sevgim.