Şiir Defteri / Sizin Köşeniz / Es Paragraf ve Çocuk Nefesleri

Yazardan en yeniler

// Ağır semah döngülerinde bir damla ateş bir kaç kemik yangını // tiftikli yoksunluklar konuşuyor defalarca zihnimde aralıksız duraksız düşünce trafiğinde kayboluyorum uzun saçlı hüzünler geçiyor üzerimden çokça dolaşık çokça tarağa hasret kehribar sarısı iskambil kağıtlarından yapılmış evlerimden birinde paslandıkça bekleyişleri demirden kadınlarımın sabah kül rengi parmaklarını uzatıyor tozdan çatlamış derime kıyımlı düzeneklerde doğranıyor heveslerim yazıldığı gibi okunmayan yabancı bir dilmiş gibi alnıma mıhlanıyor baruttan bir tiz kesiliyor gülücükleri sabilerimin fizahı ayyukta akisler, gözlerim sır süzen hi'lâl bakışlı zamandan başka geçen hiçbir şey yok toprak nefesli hanelerin önünden paçavralara sarınmışcasına boğuk çıkıyor sesim kısır saatlere yenik süngülü bir hüzün kavga ediyor birbiriyle yarısı eksik yüzüm... yüzüm ki; sandaleti ayağına bol gelen küçük çocuk yüzen fındık kabuğu takatsiz kayık saçlarıma karışıyor sahillerin kumları yolup atıyor başından büyük okyanus fikrimin sancısında bir dalgakıran karanlıkken bütün şehrin pencereleri ufkun kızılını örtüyor bütün perdeler siyahın asil rengini kırbaçlarken beyazlar ruhumun koğuşuna diziliyor yaralarım yığılıyor usumun mahkemesine celse celse zulüm kaygan bir kobra gibi sarıyor umutsuzluk tükeniyor enerjisi bütün ölülerimin dokunuyor kalem ucum uzak mesafelere ateşten kamçılarla dövülürken anneler dağların sim ağırlığınca emzirirlerken bebek düşlerini ölüm sonatı düşüyor uykularının yamacına susuyor bütün kimliksiz ninniler sessizlikle çevrelenip çöllerde kayboluyor köprü altı nehirlerim saklıyorum kuytularımda elvani çocuklarımı çelik değirmenler un ufak etmesin diye öğüterek kızlarımın saçlarını.. EbRu //

Es Paragraf ve Çocuk Nefesleri

Yazardan en yeniler

En Çok Okunanlar

Yeni Üyeler