Sevda Mahallesi'nde yürüyorum...
Yalnızım...
Bir iki sokak ötede ki Aşk İstasyonu'na gidiorum, gözlerimden yaşlar süzülerek...
İstasyondayım...
Mutluluk veren rayların üstünde bekliyorum...
Aşk Tren'i gözüktü işte!
Makinisti de sensin!
Yolcuların; mutluluk ve hüzün...
İkisinden birini getiriceksin bana...
Durduruyorsun treni.Hüzün iniyor. Sen mutluluk denen yolcuyla gidiyorsun...
Öylece kalıyorum...
Ve bir sonra ki treni beklemeye başlıyorum...
Yeni tren geliyor.
Ona biniyorum..
Adı ÖLÜM TREN'i...