Sustum...
Soylenecek sozler anlamina tuketiverir cogu zaman, bakakalirsiniz, kimliginizi, oldugunuz yeri, yasadiginiz ani unutarak... Nefes almak aci vermeye baslar, tum bedeniniz istem disi donakalmistir... Susmakta istemezsiniz, konusmakta... Oylesine kalirsiniz, zamansiz, anlamsiz...
Taa ne zaman sonra sis perdesi aralanmaya basladiginda anlarsiniz, caniniz yaniyordur cunku... Eksiksinizdir... Hersey anlamini yitirmistir. Oldugunuz yere cokekalirsiniz. Gozlerinizden yaslar suzulur, elleriniz buz gibi olmustur, yureginizde aciyla karisik olusan boslugun anlamsizligi dahada hirpalarken beyninizi soru bile soramaz haldesinizdir kendinize...
...
Sustum sevgili...
Nicedir sustum... Gozlerimdeki anlam, yuregimdeki sevinc, sesimdeki tini, bedenimdeki canlilik sustu. Varligimdan yalniz dort duvar haberdar. Sensizligin koynunda usul usul yokluguna bakiyorum. Ayaz gecelerde aglama nobetleriyle uyaniyorum ve seni ozluyorum.
alceraelif
17.11.2005 / 01:07
Yazıma yaptığın yorum için teşekkürler.İnan ki ben de senin yazını aynı duygularla okudum.Hemen hemen her cümlesi yaşanan duyguların hakkını veriyor.Hissedilen şeylerin aynen kaleme alınış şekli...Çok güzel aktarmışsın...
#1
red_romans_33
17.11.2005 / 12:34
Cok güzel bir yazı olmuş.Yüreginize saglık..Susmak susmak..Bİliyorum diller susar ya kalb susabilir mi ? Ya da hic konusmasanız gözbebeklerinizdeki ıslak gözyaslari susar mi ?..Basarınızı dilerim..Tebrikler..
alceraelif
17.11.2005 / 01:07
red_romans_33
17.11.2005 / 12:34