Şiir Defteri / Sizin Köşeniz / Roman denememin devamı sayfa:3

Yazardan en yeniler

Kimyager olur mu seni bunak herif ne çabuk unuttun en son tedaviye gelen adama ne dediğini anlatmaya çalışıyordun. Harold ahhh doğru diye yalancıktan şaşırmış gibi yaptı ve hikayeye kaldığı yerden devam etti. Evet bana gelen hastalar başta çok sordular acaba ölür müyüm diye hep hayır cevabını verdim. Aynı ameliyatı yapan başka doktorlar da vardı ama benim ameliyattaki başarılarım onlar için bir rekor benim içinse kolay bir iş sayılıyordu. Kısa zamanda ünüm tüm almanyayı sardı hatta almanyanın da ötesinde. Tüm ülkelerden tüm hastanelerden bana davetler gelmeye başlamıştı bile. Ama marta burayı sevince başka yerlere gitme hevesim kaçtı. Anlayacağın o zamanlar çok ünlenmiştim. Ama aklıma hiç ülkenin liderinin benim onu ameliyat etmemin isteneceği aklımın ucuna bile varmamıştı. Ve işin daha kötü tarafı adamın sadece 24 saati vardı yani sonraki güne çıkmasının hiçbir olanağı yoktu. Mecbur ameliyat etmem istendi tabi o günlerde bu adamın çıkıp da Yahudileri yakacağı aklımın ucundan bile geçmemişti. İşi tabi ki kabul ettim nede olsa ben en iyi cerrahtım ve ben hariç kimse onu kurtaramazdı. Hastayla ilk defa narkoz verirken tanıştım. Klasik protokolleri uyguluyordum. Adınız ne ve bay ya da bayan 10dan geriye sayar mısınız? Her şey bu kadardı çok olağan gitti adınız ne hitler ve hasta bayılır. İşimi her zaman olduğu gibi yaptım. Herkes bu başarıyı çok abarttı ama aslında çok kolaydı sadece piyasadakiler çok kötüydü. Kimyager dostum sonra devam etsek olur mu diye haroldı böldü. 2 günlüğüne akraba ziyareti mi ne yapması gerekiyormuş çok bahsetmedi. Harolddan da onayı alınca evden çıktı. Harold yorgunluktan gebermiş aklında konferanstaki şeyleri düşünmekten yorularak gazete okumanın iyi bir fikir olacağını düşündü ve mutfaktan filtre kahfesini alıp bir sigara yaktı okumaya başladı. Gazete her zamanki gibi klasikti katillerin hırsızların ardı arkası kesilmiyordu. Ama bu günün bir önemi vardı ki onu çok üzen onun gözlerini dolduran hatta geceleri gözüne uyku sokmayan bir manşet. ?Bu gün büyük acının 10. Yılı!?. Yahudilerin katledilmesinden sadece 10 yıl geçmişti ama o ameliyattan sonra doktorumuza bir asır gibi gelmişti. Gazeteyi sigarayı bitirene kadar elinde tuttu. Gazetesini bıraktıktan sonra kahfesinden bir yudum aldı soğuk kahveden dolayı yüzü ekşimişti. Ve kahveye sinirlenerek hay ben senin gibi kahvenin diye sinirlenerek bağırdı. Ve çalışmaya odasına döndü. Saatler öğleni bulmuştu ve önünde çok uzun bir yol vardı 2. Dünya savaşından çıktıktan sonra güçsüz düşen almanyanın hiç sorunu biter miydi?

Roman denememin devamı sayfa:3

Yazardan en yeniler

En Çok Okunanlar

Yeni Üyeler