Karanlık Zindanlardayken
Bir Mum Işığı Beklerdi Bu Çaresin Beden
Seni Zindanlarımın Meş’a lesi Sanıp
Hayatıma Kattığımda
Yok Etmiştin Tüm Karanlıklarımı
Ben Senin Gölgen Olmuş Seni Serinletirken
Sense İliklerime Kadar Hissettiğim Aydınlığım Oldun
Oysa Nereden Bilirdim Ki
Gidipte Beni Toprağa Gömeceğini
Toz Zerreciklerini Hücrelerime İlik İlik İşleyeceğini
Zindanlardayken En Azından Umutluydum
Bir Mum Işığına Hasret
Oysa Sen Umudumu Tüm Ümitlerimi Aldın Gittin Benden
Karanlıklarım Daha Bir Karanlık Oldu Şimdi
İstemez Artık Bu Beden Başka Bir Aydınlık
SENİNLEYDİ İLK ISINIŞI
SENSİZLİĞİDİR YOK OLUŞU
ZEYNO
Fıratın-Hüznü
13.07.2005 / 11:39
sade ve içten yazmışsınız.Herkesin bir hikayesi vardır.Giden gider, kalan kalır, bıraktıkları öksüz ışıklara türkü söylemek düşer bizlere de...umutlarını yaşatman dileğimle...
#1
eyyupdikmen
14.07.2005 / 12:49
Fatih Kısaparmak çok hoş söyler;
"Çekip de gidenden fazla, geride kalan tükenir..."
Sen kendini tüketme be arkadaşım!
#2
zeyno
14.07.2005 / 14:03
ARKADAŞLAR YORUMLARINIZ İÇİN TEŞEKKÜRLER....
Bu Arada Hala Umudum Var...Bir Gün...
#3
batucan
21.07.2005 / 16:22
BU KADAR KARAMSARLIK BİR ŞAİRE YAKIŞMAZ UMUT TÜKENMEZ ÜMİT HER ZAMAN VARDIR YÜREĞİNİZE SAĞLIK
Fıratın-Hüznü
13.07.2005 / 11:39
eyyupdikmen
14.07.2005 / 12:49
zeyno
14.07.2005 / 14:03
batucan
21.07.2005 / 16:22