yorucu bir günün ardından
loş bir son bahar akşamında
çıktın karşıma...
kömür karası gözlerin vardı
insana huzur veren
temiz bi yüzün vardı , güldüğünde güldüren
ve bize kalbini gösteren
seni görünce dondum
önce kaldım öyle
karalıktan bi anda ışığa çıkmış gibi ve sonra
aşkların en asilini buldum
kabul etmemiştin aşkımı önce,
ben emek verdikçe
ve seni yanımdayken mutlu görünce
anladım...
ne güzeldi herşey
seninle oturup konuşmak,
seni görmek, sesini duymak
yanında oturup, gözlerine bakarken o şarkıyı dinlemek
mutluluk buydu benim için
seninle olmak, şartsız
sağanak yağmur altında bazen
bazen de kötü geçmiş bir günün sonunda
ama her zaman seni sevmek, karşılıksız...
sonra...
bir anda bırakıp gittin beni
hiç beni tanımamış hiç bir şey yaşanmamış gibi unuttun
oysa sığarmı yaşadıklarımız mısralara
anlatmaya yetermi sözcükler
ve
nasıl hatırlamazsın beni o şarkıyı duyduğunda
sana aldığım hediyeye baktığında
bi türlü gülemezken
şu an yanında belki de
o gün ki gibi
kollarında olduğun adamın yanında
ben unutamıyorum ne seni ne anıları nede o şarkıyı...
{s:012}
Pandora
27.01.2006 / 18:12
Yuregine saglik...
Sana dairse bu yazdiklarin o insana tesekkur etmelisin cunku bu siiri o olmasaydi gecmisinde yazamazdin. Siir yazabilmek icin ask acisi yasmak illaki gerekiyor.
#1
rüya
27.01.2006 / 19:19
şiir yazan ellerin dert görmesin.(büyükannemin sözünü yemek yapan ellerin dert görmesin sözünün düzeltilmesi)
{s:029}
#2
mirkan
27.01.2006 / 19:53
ben bu şiiri yazan onlarca genç şair tanıyor ve biliyorum.maksadım alıntı olayı değil,düşünüş benzerliğiniz ,aynı yazıyorsunuz, aşk konulu şiir yazıyorsan bu şiir
imgelemeleriyle insanın içine işlemeli,düşünce şiiri yazıyorsan şairanelik biraz daha düşer ve konu ağar basar ama hiçbir zaman şairanelik dışlanmaz. bu yazdığında ise ben bu sözleri sevdiğime de söylüyorum konuşurken,bu aşk şiiri olamaz çünkü yukarıda saydığım kıriterlere uymuyor..
Pandora
27.01.2006 / 18:12
rüya
27.01.2006 / 19:19
mirkan
27.01.2006 / 19:53