Hayat !!!
Eğer bana hep vuracaksan yeter...
Yıkıldım artık sana.
Uğraşamıyorum pis oyunlarınla.
Yeter !!!
Yıllar geçti bir kez gülmedin yüzüme
Hep gülüp geçtin sözlerime
Yeter artık !
Tükendim,bittim
Benim ben olduğumu unuttum
Bir gün var bir gün yokum
Beynim bulandı,karmaşalardayım hep
Yoruldum.
Mutlu uyanamadım bir gün olsun yatağımdan
Her gözümü açtığımda senin kahpeliklerin
Bir saat misali başucumda duruyordu.
Sanki birazdan çalacak ve bana dert saatimin geldiğini hatırlatacak.
Gençliğim her gün biraz daha soluyordu.
İhtiyar kollarım kıs kıs gülerek
Gençliğime el sallıyordu.
Yüreğim,
Yavaş yavaş kaybolup giden gençliğimin peşinden koşuyordu.
Belki yakalarım hevesiyle
Ki öyle bir şansı yoktu.
Bunu yüreğimde biliyordu.
Ben sabır taşı mıyım
Ben kaya mıyım
Ben nasıl dayanayım
Ki ben sıradan,öyle böyle bir insanım.
Neden beni bulur ki hep dertler
Ben dert babası mıyım
Yok yok.
Uzar gider bu çizgi böyle.
Ne hayat vazgeçer bana acı çektirmekten
Ne ben vazgeçerim ölümü beklemekten
Ne hayat vazgeçer bana kahpelik etmekten
Ne de ben vazgeçerim hayata asi gelmekten
Elvedalarımla ey hayat
Beni bana bırakacağın günleri sabırsızlıkla bekliyorum
Yarınına gülerek çıkacağım seneleri...