Dudaklarım seni sevmişliğini söylerken
Bir yanımda ölmelere gidiyordu dosdoğru
Yüreğimdeki oyuklar tablalara basılan izmaritlerden farklı değildi
Sen giderken bu şehirden ardında bıraktıkların
Yine ardın sıra gidiyorlardı
Ben ise bütün kestirme yolları izliyordum
Sırf önünde diz çöküp GİTME diyebilmek için
Oysa bütün yollar çıkmaz bir sevda sapağına çıkıyordu
Sen giderken ben çıkmazlara takılıp kalıyordum
Seni sevmekten miydi bunca felsefe
Ben sensiz ölmeye başlarken
Yürüdüğüm bu düz yollarda sen sadece çelme takıyordun
Ve o yollara kazıdığın mezarlara atıyordun beni
Ben ise seni sevmişliğimden ötürü
Yaşlı bir yürek ve iki çift göz ile izliyordum seni…
TAYFUN KALYON{s:030}
esra_özdemir_61
22.12.2005 / 17:14
güzeldi,hoşuma gitti.belli ki derin duyygular
#1
mirkan
22.12.2005 / 18:29
istikrarsız bir şiir.kimi yerlerde bunu bir şair yazmış diyorum beğeniyorum,kimi yerlerde lise aşığı yazmış diyorum.
esra_özdemir_61
22.12.2005 / 17:14
mirkan
22.12.2005 / 18:29