kimbilir kac gönülden şevkat bekledi
kimbilir kac kez kaderine boyun eğdi
yalandan sevgilerden gönül eğlendi
duygularım harabe bitmiyor derdi
kalbimde beslediğim sevdalar yetim
hep boş hep yalan gönül verdiklerim
zaman öğretiyor ağlatıyor her daim
duygularım harabe yokki değerim
şimdi yeşilbir yolda ağaçlar arasında
kendi halinde çaresiz taşlar yarasında
ormana döndü kuşlara döndü acılar
duygular harabe dertlerin tasasında
YAZAN:DÖNE BEKÇİ