İçimde acı dolu yılların hatırası var
Söyleyin dostlarım nasıl Güleyim
Bağırıma taş basıp bu şehirden
Herşeyi unutup nasıl gideyim
Ağlıyor gözlerim geçen yıllarıma
Yaşamak azap olmuş bak hayatıma
Çileler beni bulmuş bırakırımı daha
Kader Boynumu büktü nasıl güleyim
Sabır ede ede ömrümü tükettim
Yarınları umutla sevip bekledim
Her zaman birazdaha çamura batıp
Feleğin sillesini bir ömür yedim
YAZAN: DÖNE BEKÇİ