YOKLUĞUNUN RESMİ
Attığım her adım benden uzakta,
Bastığım her yerde yokmuşum meğer.
Çırpınırken ben denilen tuzakta,
Ben bana saplanan okmuşum meğer.
Aklım kumsal iken ben toz perisi,
Çıktıkça yükseğe alçalır oldum.
Düşündüm derdimin nedir çaresi,
Susarak konuşmak,sonunda buldum.
Görünmez cevheri buldum diyerek,
Körlüğü kör ettim deli bir taşla.
Bilmeyi bilmeden bildim diyerek,
Boşluğu doldurdum dolu bir boşla.
Varlığı yokluğu haykırırken her seda,
Aklındaki aklımı başımdan aldı.
Ona gidiyorum bana elveda,
Sonsuz olan sona bir nefes kaldı.
ZAFER ŞENTÜRK
{s:015}{s:026}{s:015}{s:023}{s:032}