Bir varmış, bir yokmuş.
Bir Ademoğlu varmış.
Mutluluğu resmetmeyi,
Güzellikleri seyretmeyi, Amma ve lakin,
Yaşamı ve sevmeyi çok severmiş. Bazı zaman kalp kırarmış,
Bir sakinmiş, bir sinirli,
Hemen de pişman olurmuş.
Kötümserlik giysisi Çok kızarmış kendine.
Ona hep dar gelirmiş.
Her daim ahlakı savunurmuş.
Anlatırmış, dinlermiş, dinletirmiş,
Anlamaya çalışır,
Gülermiş, güldürürmüş, Birgün gelmiş yorulmuş.
Sanki dermanı kalmamış.
Dünyaya sitemkar olmuş.
Sinirleri gerilmiş, sevdiklerini kırmış.
Pişmanlık kar etmez olmuş, En sevdiklerini, çok sevdiklerini...
Hıçkırarak ağlayası gelmiş.
Yaşadıklarının nedenini
Ve yazmasının sebebini Bir varmış, bir yokmuş,
Kendisi de bilememiş. Bir Ademoğlu varmış.
Varolmuş da ne olmuş?
Kimse sesini duymamış,
Giderken kimseler görmemiş.
Bir varmış, bir yokmuş.
"kiniker" 14.07.2005