sen sensizliği nereden bileceksinki
sensizliğin cirit attığı sokaklarda gezmeyi
yağmur sonrası toprakların hasret kokusunu
nereden bileceksin acımasız geceleri
gittiğin günün hüznü bende hala
bir an eksiltmedim seni kendimden
bir an olsun dinmedi sana sevgim
dinmedi sana akan gözyaşlarım
küllenmesine izin vermedim ateşinin
her adını anışta bir sen daha filizlendi içimde
dön demem sana biliyorsun
seninle doğdum ölsem bile hayalinle
constantıne
23.08.2005 / 19:59