ZEYTİN GÖZLÜM
Yaşamın çeperinde dolanıp duruyorum
Sevda türküsünü artık çalamıyorum
Bitkin gözlerle etrafıma bakıyorum
Ey zeytin gözlü yar neredesin, diyemiyorum
Ömür çeşme misali akıp gidiyor
Nefes alabildiğin kadar yaşarsın diyorlar
Ben yaşamı istemem
Zeytin gözlü yarimi isterim senden
Ey FELEK
Uzanıp gittim arşa
Dolaştım,durdum Samanyolu’nda
Tüm yıldızları avucuma aldım
Prenses* KARİNÇA’ya tekrar kavuştum
Ama teselli olmuyor ruhuma
Gönlüm hala sana doğru akıyor
ZEYTİN GÖZLÜM
Zeytin gözlüm huriymiş
Dünyada bulunmaz imiş
Yalnızca cennette var imiş
Ey dostlar
Cennet yolunu gösterin bana
06.mart 2003