buharlaşmış bir aşkın
bir bulutta takılı zerrelerini yağıyorum
kabaca silkeliyor ve geçiyor damlalar
zamanın biçareliğine şaşıyorum
mağluptuk yasalar önünde
mahcuptuk ta aynalara karşı
nafile bir savaştı bu
sarmıştı alemi arşı
kızıl bir sevda idi
kömür kadarda kördü
biz aldatmıştık benliğimizi
ama o bizden daha nankördü
bu yüzden sıyrıldı bedenlerimiz
ikiz gibi yapışık ruhlarımızdan
kurtulduk sandık bir an için
bizi ele veren kılıflarımızdan
yutulduk oysa şaşkınlığın girdabında
karardı aşk mevsiminin karları
şimdi içime ,içime yağıyor
gözlerimin hüzün yağmurları